۲۲ مرداد

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی بوده که در آن سیستم ایمنی بدن ( که به طور طبیعی از بدن در مقابل عناصر خارجی مثل باکتری و ویروس محافظت می کند) به طور اشتباه به مفاصل بدن حمله می کند. این مورد باعث ورم شده و باعث می شود تا بافت داخلی غضروف ها ( پوشینه ی مفصلی یا سینووال) ضخیم تر شده و در نتیجه باعث ورم و درد در غضروف و اطراف آن شود. این پوشینه ی مفصلی با تولید مایع زلاله ای باعث نرم شدن مفصل ها می شود و باعث حرکت کردن راحت تر آن ها می شود.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید زانو

زانو یکی از شایع ترین مفاصلی است که در آرتریت روماتوئید گرفتار می شود و گرفتاری این مفصل، معمولاً در اکثر مواقع معلولیت شدید و دائمی به وجود می آورد. زانوهای مبتلا به آرتریت روماتوئید دردناک، متورم  (به علت افزایش ضخامت سینووال) و گرم هستند. این بد شکلی های مفصلی به صورت پای پرانتزی ، زانوهای متقاطع یا بدشکلی فلکشن زانو، می تواند ظاهر شود.

آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی بوده که در آن سیستم ایمنی بدن ( که به طور طبیعی از بدن در مقابل عناصر خارجی مثل باکتری و ویروس محافظت می کند) به طور اشتباه به مفاصل بدن حمله می کند.  دکتر رضا مصطفوی جراح و متخصص ارتوپدی با بهره گیری از تکنیک های به روز دنیا به درمان این بیماری می پردازند. جهت رزرو وقت قبلی و مشاوره می توانید با شماره ۰۲۱۸۶۱۲۷۴۵۵ تماس حاصل نمائید. همچنین برای ارتباط با دکتر به آدرس اینستاگرام ایشان مراجعه کنید.

تشخیص آرتریت روماتوئید زانو

در ابتدا هیچ گونه ناهنجاری ای در عکس های رادیوگرافی مشاهده نمی شود. در مراحل بعدی ، کاهش تراکم استخوان به صورت انتشاری در اطراف مفصل دیده می شود. با ادامه پیدا کردن بیماری ، تخریب غضروف مفصل به کاهش فضای مفصل منجر می شود و ممکن است خوردگی های استخوان با کناره های واضح ، به طور مشخص در لبه های مفصل دیده شود.

روند پیش رفت آرتریت روماتوئید

روند التهاب مفاصل پس از ماه ها یا سال ها متوقف می شود ولی زانو به حالت عادی باز نمی گردد. سطوح مفصل ها معمولاً زودتر از مفاصل طبیعی دچار آسیب ساییده شدن می شوند. بنابراین در مراحل انتهایی بیماری، احتمال دارد بیمار به بیماری استئوآرتریت نیز مبتلا شود.

درمان آرتریت روماتوئید

درمان این بیماری در دوره ی فعال بیماری و بر طبق اصول کلی درمان باید انجام گیرد. درمان موضعی زانو به شدت التهاب بستگی دارد. اگر التهاب مفصل زانو شدید باشد، استراحت در بستر و بی حرکت سازی موقت زانو با استفاده از گچ گرفتن و یا آتل بستن کار عاقلانه ای می باشد. در صورتی که التهاب خفیف یا متوسط باشد، در محدوده ی حرکتی که موجب درد نمی شود، اجازه ی حرکت داده می شود.  تجربه ی دوره درمان های فیزیکی می تواند بسیار مفید باشد. موثرترین روش های درمان فیزیکی عبارت اند از :

  • انجام ورزش برای حفظ قدرت عضلات و حرکات مفصل
  • گرمای موضعی به صورت دیاترمی امواج کوتاه

همچنین تزریق هیدروکورتیزون به مفصل گاهی موجب تخفیف علائم می شود. اما تزریق مکرر این کورتون کار عاقلانه ای نبوده و روند تخریب مفصل را تسریع می بخشد.  همچنین درمان های جراحی نیز برای مراحل پیش رفته ی آرتریت روماتوئید زانو وجود دارد. از جمله می توان به سینووکتومی، جراحی تعویض مفصل زانو و آرترودز اشاره کرد.

در انتخاب روش جراحی باید شرایط هر بیمار را در نظر گرفت و هیچ قانون سریع و قاطعی برای انتخاب روش جراحی وجود ندارد.

مطالب مرتبط با این مقاله:

جراحی تعویض مفصل زانو

آرتروز زانو

آرتروسکوپی زانو

پاسخ

نه − سه =